วันจันทร์ที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

Guild Wars2


ผมได้ซื้อเกมมาเล่นเกมนึง เรียกว่า Guild Wars 2 เรียกกันย่อๆ ว่า GW2 เป็นเกมออนไลน์ รายละเอียดของเกมคงไม่กล่าวถึงมาก มีบล็อกเขียนไว้เยอะล่ะ เช่น  esrgw2 (อันนี้อ่านเค้าบ่อยช่วยเชียร์) ผมเองเล่นมาแล้วประมาณปีนึง

จะบอกว่าติดมั๊ย โคตรติดเลยล่ะ สาเหตุเพราะ ขี้เกียจไปหัดเล่นเกมใหม่ อิอิ รวมทั้งเกมที่เล่นอยู่ก็สนุกดีด้วย แม้บางทีจะเบื่อๆ บ้าง ตามธรรมดาของมนุษย์

ตัวเกมก็เรื่องนึง แต่ในเกม เค้าก็มีสังคมของคนเล่นเกมนี้อยู่ เพื่อไปร่วมกันทำภารกิจอะไรก็ว่ากันไปในเกม วิธีการคุยกัน ในสังคมนี้เค้าใช้อีกโปรแกรมนึง ต้องติดตั้งเพิ่ม เรียกว่า TeamSpeak แต่ก็เรียกกันสั้นๆ ว่า TS เช่นคำพูดว่า "เข้า TS สิ มาคุยกัน"

ตัวละครผมเอง Engi Scrapper


คนที่ผมเจอก็มีหลากหลาย เด็กๆ คนทำงานแล้ว พนักงาน นักศึกษา (ส่วนมากผู้ชาย) หลากดีเนอะ นอกจากหลากทางอาชีพหน้าที่การงานแล้ว ยังหลากทางความคิดด้วย (ก็แน่ล่ะ) แต่แต่ละคนก็ไม่ได้สนใจอะไรกันมากหรอก หน้าตาก็ไม่เคยเจอกันอยู่แล้ว มีความเหมือนกันอยู่อย่าง คือ ความบ้าเกม

ความบ้าเกมที่ผมให้นี่คือ Hardcore กันไปเลย หลายๆ คนเล่นวันล่ะ ๑๐ ชม. ขึ้น (ผมเคยลองเหมือนกัน สุดท้ายไม่ไหวฟ่ะ) แล้วเล่นติดต่อกันเป็นเดือนๆ ปีๆ เอากับเค้าสิ ถึงแม้ไม่ต่อเนื่อง (Always) แต่ก็ระดับ Often ไม่ใช่ Sometimes

ผมว่ามันก็แปลกๆ ดี พอเริ่มเล่นเกม ก็เจออีกสังคมนึง คนอีกกลุ่มนึง คนที่เล่นเกมระดับเอาจริง

นอกจากคนที่ผมเจอแล้ว ตัวเกมนี้ยังมีจัดแข่งระดับ Pro อีกต่างหาก ชิงเงินรางวัลกันเป็นล้าน หลายล้านด้วย คนที่เล่นเกมเป็นประจำอยู่แล้วอ่านของผมคงเฉยๆ ประมาณว่า เฮ้ย ก็ปกตินี่หว่า

แต่สำหรับคนที่เพิ่งมาเล่น แล้วเจออีกโลกนึงอย่างผมนี่ถึงกับงง มันเอาจริงกันขนาดนั้นเลยเหรอวะ ทราบเพิ่มมาอีกว่า มีแมวมองหาคนฝีมือดีเพื่อมาเทรนแข่งขันกันตั้งแต่ อายุ 12,13 เลย

ผมอ่านข่าวเกี่ยวกับเกมมากเข้า พบว่าบางเกมนี่ทำรายได้ดีกว่าหนังโรงของฮอลลีวูดซะอีก หลายหมื่นล้าน เช่น เกมที่ชื่อว่า Call of duty เกมยิงๆ แต่สนุกดีนะ เคยโหลดเถื่อนมาเล่นๆ ทีนึง

ไม่รู้ทำไม อาจจะเพราะช่วงนี้ผมคงเบื่อๆ อีกทั้งมีเวลาได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น ผมเขียนเรื่องนี้แล้วกลับนึงถึง Facebook ซึ่ง เฟสนี่มันก็คงเกิดมาเพื่อตอบโจทย์มนุษย์เราตรงนี้อย่างหนึ่งนะ คือ แก้เบื่อ แก้เหงา หาเพื่อนที่เป็นแนวเดียวกัน

แล้วก็ใช้เวลาให้หมดไปในแต่ละวัน

แล้วยังไงหนอ ชีวิตมนุษย์เรา






ไม่มีความคิดเห็น: